Diverse Europese verordeningen en rechtelijke uitspraken vermelden, dat de afzonderlijke lidstaten zich niet mogen bemoeien met het uitbetalen van de rauwe melk, omdat dit uitbetalen op Europees niveau reeds goed is geregeld. In deze verordeningen staat ook dat de rauwe melk alleen op basis van gewicht en het vetgehalte moet worden uitbetaald.
De Europese unie legt daarbij per jaar voor de gehele gemeenschap een richtprijs rauwe melk vast, zodat elke veehouder omgerekend naar gewicht en vetgehalte dezelfde melkprijs krijgt uitbetaald.
In strijd met deze prijsafspraken en rechtelijke uitspraken komt de Nederlandse regering in 1994 met het Landbouwkwaliteitsbesluit rauwe melk en zuivelbereiding. Het Productschap Zuivel (PZ) krijgt daarbij de bevoegdheid rauwe melk ook op basis van eiwit en kwaliteit uit te mogen betalen. Dat dit uitbetalen niet van de Europese unie mag wordt genegeerd. Vervolgens komt het PZ met kortingen, kosten, heffingen en vergoedingen, zoals zomerkorting, vaste korting per afrekening, ophaalkosten, verwerkingskosten, analysekosten, administratiekosten, overheadkosten, modulatiekosten, kosten lidmaatschap, toeslagen en kortingen voor collectieve doeleinden, zoals promotie, onderzoek en dierbestrijding, heffingen Mond en Klauwzeer, korting vanwege het tijdstip van uitbetaling en nabetaling na afschrijving van reserves en investeringen in vermogen.
Uit deze enorme lijst met kortingen is op te maken, dat ook de melkfabrieken hun kans roken om de veehouder kortingen op te leggen en zij kwamen daarnaast met dubieuze vaste kosten per afrekening, inhouding per kg melk, kiemgetal, celgetal, de jaarlijks geleverde hoeveelheid melk (kwantumtoeslag), levering af boerderij, rente dragende obligaties, investeringen, kapitaalstortingen, voorschotten en nabetalingen om maar iets te noemen.
Met deze litigieuze (te betwisten) kortingen en kosten is het zicht op de Europese richtprijs volledig uit beeld, waardoor de bij wet verplichte richtprijs rauwe melk bij lange na niet werd gehaald. Op sommige momenten werd meer dan 25% van de melkprijs niet aan de veehouder uitbetaald. U leest het goed soms werd een kwart van de melkprijs niet uitbetaald!
Deze onwetmatige kortingen door de melkfabrieken en productschappen uitgevoerd vinden in geheel Europa plaats, waarbij omgerekend de veehouders miljarden euro's aan melkgeld niet kregen uitbetaald, waar zij op grond van de verordeningen recht op hadden.
Per april 2004 heeft de Europese unie deze richtprijs plots afgeschaft, waardoor de melkprijzen nog verder daalden.
Gesteld kan worden dat in Nederland gedurende een tiental jaren aan de veehouders vele miljarden euro's te weinig melkgeld is uitbetaald. De Nederlandse regering was hiervan op de hoogte en deed hier niets tegen. Bekend is ook dat enkele veehouders zelfmoord hebben gepleegd daar zij de kosten niet meer op konden brengen. De Nederlandse regering is hier mede debet aan daar zij de diefstal van het melkgeld gewoon door liet gaan trwijl zij beter wist..
De maatschap Beukeveld heeft in maart 2006 bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven het PZ hier verantwoordelijk voor gesteld op basis van een onrechtmatige daad en heeft geëist het tekort uitbetaalde melkgeld alsnog uit te betalen.
De uitspraak van het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft eind november 2007, na drie keer de uitspraak te hebben uitgesteld, gemeend het beroep ongegrond te verklaren door te verklaren niet terug te komen op een rechtens onaantastbaar besluit. Het CBB gaat bij deze uitspraak bewust niet in op de onrechtmatige daad. Dit is een bekende tactiek van de rechters. De klager heeft het over onderwerp A. De overheid maakt hier B van en de rechter heeft het over C om vervolgens het onderwerp B ongegrond te verklaren. Het is duidelijk dat de klager daarbij nooit meer een antwoord op zijn klacht A krijgt. Wij kennen deze truc en wij beginnen gewoon op meerdere fronten opnieuw, o.a. via het strafrecht.
Valselijk verbinden de rechters van het CBB het beroep van Beukeveld aan een eerder verzoek om teruggave jegens een kwaliteitsprobleem met het PZ. Beukeveld eist in het onderhavig beroep al zijn onterechtmatig inhouden melkgeld op. Dit is veel meer dan een kleine korting op basis van kwaliteit. Het CBB verdraait dus dit gegeven en heeft het bewust over een ander onderwerp, dat vervolgens niet gegrond wordt verklaard. Hierbij wordt doelbewust niet op het oorspronkelijk onderwerp de onrechtmatig daad van het PZ ingegaan.
Deze diefstal van het PZ , CBB en de Staat der Nederlanden laat de maatschap Beukeveld niet aan zich voorbij gaan en begint zoals vermeld dus nieuwe procedures. Alle veehouders worden daarbij gevraagd zich nu wel in te voegen en vooral alle gegevens over de uitbetalingen van het melkgeld vanaf 1994 tot aan 2004 zeer goed te bewaren.